قرآن از نگاه

 دانشمندان و بزرگان غیر مسلمان

 قرآن را چگونه شناختم ؟   

کینت گیریک (خاورشناس بزرگ و استاد دانشگاه کمبریج):

وقتی که من برای اولین بار قرآن را گشودم و تحت تاثیر آن قرار گرفتم تصور نمودم اثری که آن کتاب در من ایجاد کرده است استثنایی است. و در سال های بعد که با چندین نفر از مترجمین قرآن به زبان های اروپایی مکاتبه کردم و بعضی از آنها را نیز دیدم دریافتم تاثیری که خواندن قرآن در ما اروپاییان می کند همگانی است. به شرط آن که قرآن با متن اصلی خوانده شود چون ترجمه قرآن به هیچ یک از زبان های اروپایی تاثیر متن اصلی را ندارد.

تاثیری که قرآن در یک مرد یا زن مسلمان می کند ناشی از اعتقادی است که درباره قرآن دارد و لذا یک امر طبیعی است و بحث درباره آن مانند بحث در مورد مسائل بدیهی است.

اما اثری که قرآن در یک زن یا مرد اروپایی می کند یک اثر غیرطبیعی است و به همین جهت باید آن اثر را تحلیل کرد. محتاج تفصیل نیست که قرآن از لحاظ مذهبی کوچکترین اثر در یک مسیحی اروپایی ندارد و یک خواننده اروپایی برخلاف مسلمین قرآن را وحی نمی داند و معتقد نیست که از جانب خداوند برای پیامبر اسلام نازل شده است. پس اثری که قرآن در یک خواننده اروپایی می کند تاثیری است که کلمات و معانی قرآن در او می نماید.

من تمامی اروپاییانی که راجع به قرآن تحقیق کرده اند و من توانستم آنها را ببینم یا با آنان مکاتبه کنم، در این که اینک می گویم متفق القول یافتم که قرآن در خواننده اروپایی اثر جذب مغناطیسی دارد وهمان طور که آهن ربا سوزن را جذب می نماید، قرآن نیز خواننده اروپایی را جذب می کند و رهایش نمی نماید مگر این که خواننده قرآن ، به زور خود را از آن جدا کند. نیروی جاذبه مغناطیسی قرآن به طوری که من از محققان و مترجمان قرآن شنیدم و خود نیز آزمودم به قدر ی است که خواننده اروپایی بعد از این که قرآن را گشود و شروع به خواندن کرد نمی تواند آن را ببندد و از ادامه خواندن منصرف گردد. مگر این که بر خود فشار بیاورد...

بین این موقع که مشغول نوشتن این صفحات هستم و زمانی که برای اولین بار قرآن را به قصد خواندن گشودم، سی سال فاصله است، معهذا باز قرآن همان اثر را در من می کند و هنگامی که آن را می گشایم تا آیه ای را بخوانم،  خواهان خواندن آیه ای دیگر می شوم و قرائت آیه دوم مرا برای خواندن آیه سوم مشتاق می کند و آیه سوم مرا وامیدارد تا آیه چهارم را هم بخوانم و قس علیهذا...

من فکر می کنم که اعراب به اندازه خارجیان متوجه ابهت کلام قرآن نیستند. برای این که کلام قرآن، زبان قومی آنهاست. اما اروپاییانی که راجع به قرآن تحقیق کرده اند و می کنند ابهت کلام قرآن را بهتر درک می کنند و به خوبی در می یابند که آنچه کلام قرآن را از لحاظ استحکام و وقار و ابهت در بالاترین سطح قرار می دهد سادگی آن است.