سورة الفاتحة

نام اوّلين سوره قرآن است. نامهاى ديگر اين سوره حمد، شفاء، امّ الكتاب، فاتحة القرآن، شافيه، وافيه، كافيه، كَنز و سبع مثانى مى باشد.

اين سوره داراى هفت آيه و در مكّه نازل شده است. موضوعات و محتواى اين سوره را می توان به سه بخش تقسيم کرد: ابتدای سوره حمد و ستایش،میان سوره نیایش و آخر آن دعا است.

((رسول خدا به جابر بن عبداللّه فرمودند: اى جابر آيا نمى خواهى كه به تو بهترين سوره اى كه خداوند در كتابش نازل كرده است را بياموزم؟

جابر گفت: آرى يا رسول اللّه پدر و مادرم فداى تو باد بياموز مرا. پس رسول خدا سوره حمد (أم الكتاب) را به او آموخت سپس فرمود: اى جابر آيا نمى خواهى از آن به تو خبرى بدهم؟ گفت: آرى، خبرى بده مادر و پدرم فداى تو باد.

فرمود: سوره حمد شفايى است براى هر بيمارى جز مرگ

همچنین از معصومین (ع) روایت شده که : اگر بر مرده ای هفتاد بار سوره حمد را خواندی و مشاهده کردی که او زنده شد تعجب نکنی.